დავით-გარეჯის სამონასტრო კომპლექსი

თუ ოდესმე გსურდათ გამგზავრება ისეთ ადგილას, სადაც უდაბნო და სიმწვანე ერთმანეთს ერწყმის, სადაც მთები და ნიადაგი წითელი, ყვითელი და შავი ფერებით არის შეღებილი, სადაც შეგიძლიათ დაისვენოთ ულამაზეს უდაბნოს (უდაბნო) სოფლის ველებში, სადაც ტრადიციული ღირებულებების მქონე ფერმერული საზოგადოება ხვდება ჰიპსტერების საერთაშორისო ჯგუფებს პატარა სოფელში, სადაც ოქროსფერ მინდვრებში სკამებზე შეგიძლიათ დაჯდეთ და მზის ჩასვლა უყუროთ ძაღლებთან, თხებთან, ძროხებთან და ცხენებთან ერთად — და სადაც თქვენი სიმშვიდის დამრღვევი მხოლოდ ეს ცხოველები შეიძლება იყვნენ, რადგან აქ არ არის ქალაქის ხმაური, მანქანები და თითქმის არც ადამიანები — მხოლოდ თქვენ და ეს მომაჯადოებელი პეიზაჟები. ეს ყველაფერი შეგიძლიათ განიცადოთ უდაბნოში.

უდაბნო არის პატარა სოფელი დავითგარეჯის სამონასტრო კომპლექსის გზაზე. აქ ძირითადად ცხოვრობენ საქართველოს ჩრდილო-დასავლეთიდან გადმოსახლებული სვანები, რომლებიც 1987 წლის დიდი მიწისძვრის შემდეგ დასახლდნენ ამ ტერიტორიაზე. მას შემდეგ კახელები და სვანები, მიუხედავად კულტურული განსხვავებებისა, მშვიდობიანად და მეგობრულად ცხოვრობენ ერთად.

ეს სოფელი ყოველთვის პოპულარული იყო თავისი ბუნებით, ლანდშაფტითა და მდებარეობით. იგი მდებარეობს ერთ-ერთი ყველაზე ცნობილი და ულამაზესი სამონასტრო კომპლექსის — დავითგარეჯის გზაზე.

დავითგარეჯის სამონასტრო კომპლექსი დაარსდა VI საუკუნეში ასურელი მამების ერთ-ერთმა წარმომადგენელმა — მამა დავითმა, რომელმაც აქ პირველი მონასტერი ააშენა. მოგვიანებით მისმა მოწაფეებმა გააგრძელეს მისი საქმე და დააარსეს სხვა მონასტრებიც. ყველა ეს მონასტერი ბუნებრივად წარმოქმნილ გამოქვაბულებშია გამოკვეთილი. კომპლექსი ასეულობით გამოქვაბულს აერთიანებს, 25 კილომეტრზეა გადაჭიმული და 14 სამონასტრო ანსამბლს მოიცავს.

ეს ადგილი საქართველოს ისტორიისთვის ყოველთვის ძალიან მნიშვნელოვანი იყო, რადგან იგი საზღვარზე მდებარეობდა — ადრე სპარსეთის იმპერიასა და ისლამურ ქვეყნებს ესაზღვრებოდა. ამიტომ ქართველი მეფეები მის დაცვას განსაკუთრებულ მნიშვნელობას ანიჭებდნენ და ქრისტიანობის დაცვის სიმბოლოდ მიიჩნევდნენ. დავითგარეჯის ფრესკები ქართული შუა საუკუნეების ხელოვნების ერთ-ერთი საუკეთესო მაგალითია და ძალიან მნიშვნელოვანია, რადგან ასახავს ადრეული შუა საუკუნეების ქართველ მეფეებს.

დღეს სამონასტრო კომპლექსის ბევრი ნაწილი მიუწვდომელია, რადგან საზღვარი აზერბაიჯანთან სწორედ მასზე გადის და ამჟამად მხოლოდ მამა დავითის მონასტრის მონახულებაა შესაძლებელი. მიუხედავად ამისა, ბევრი ადამიანი მაინც სტუმრობს ამ ადგილს ბუნებით ტკბობისა და უდაბნოს სოფელში აქტივობებისთვის.

მაგალითად, აქ შეგიძლიათ დააგემოვნოთ სვანური სამზარეულო სვანეთის გარეთაც — ცნობილი კუბდარი (ხორციანი ღვეზელი), ცხენით ჯირითი, სალაშქრო ბილიკები და ფრინველებზე დაკვირვება. დიახ, უდაბნო საქართველოში ერთ-ერთი ყველაზე ცნობილი ადგილია ორნითოლოგებისთვის.

დავითგარეჯის მონასტერი საზოგადოებრივი ტრანსპორტით მარტივად მისადგომი არ არის, ამიტომ რეკომენდებულია მანქანის დაქირავება, ტურით წასვლა ან ლაშქრობა. თუმცა ყურადღებით იყავით გველებისა და მწერების მიმართ. დავითგარეჯის ტურებს აქ შეგიძლიათ გაეცნოთ.